vərəqlər

otaq sakitdir, sözlər oyaqdır

Hər şeir öz nəfəsi ilə, başlıqsız, yalnız Roman rəqəmi bir vərəq nömrəsi kimi.

XXXİ

Darıxıb ağlamaqdan gözümdə yaş qalmadı

Sənə məğlub olmağa məndə savaş qalmadı

Nəyim varsa itirdim səni tapdığım üçün

Daha nə həvəsim var nə də tapmağa gücüm

Yüz yerdən yaralandım baxdılar "Daş" dedilər

Tələsdim gəlmək ücün "bir az yavaş" dedilər

Nə qaldı səndən mənə quruca xatirələr

Elə xatirələr ki ağrıdan adam ölər..

Yaddaşımı itirsəm, ya da ki dəli olsam

Çixarsanmı yadımdan ölub birdə doğulsam?!

Qaçıb getsəm şəhərdən gəmiylə ya qatarla

Ehh..sən məni düşünmə həyatını toparla

Ev qur, ocagin olsun, işıgın yansın sənin...

(Əlimi yetim qoydun əllərin donsun sənin..)

Nə deyim ki bilmirəm həm yaxşısan həm yaman

Gic gic danışıram da bağışla sənə qurban

Bağışla nahaq gəldim bu yaşda bu nə səhvdi?!

Belə sevgidən sonra ayrılıqda şərəfdir

Nə səni qınayacam, nə də ki incimirəm

Niyə belə oldu ki ,niyə etdin demirəm

Deyirəm ki bir az da qalsaydın bəsim idi

Ölurdum də onsuzda bu son nəfəsim idi

Onu da aldım, verdim qurban olsun boyuna

Taleyimi oynadim baxdınmı son oyuna?

Pərdələr çəkiləcək bir azdan vaxt tamamdı

Qurtardı tamaşamız.... qız öldü..səhnə yandı!

XXXİİ

Bir nigaran çiçəyəm qışın orta yerində

Bahara ümidlərim soluxur ləçək- ləcək

Bir quş ötür hardasa yorgun nəğmələrində

Hecalayir adımı "gözlə gələcəm çiçək..."

Neçə gecədir saydım neçə gündü ötürdüm

Yanlış düsdü rənglərim qaralara boyandım

Hardasa səksəkədə qaldı bütün həvəsim

Qış yuxusuydumu bu.. yatdım, yatdım oyandım

Oyandım gördüm gedib torpağından köklərim

Oyandım gördüm yoxdu günəş bathabatdadı

Bir vaxt ləçəklərimdə arı dolandırardım

Yeqin o da unudub bu çiçəyi bu dadı

Agacın xəzanına, otların samanına

Həsrət dedim şeirdə, mənimki züllüm idi

Bir çiçəyin torpaqdan qopammadan solmağı

Bir az ayriliq idi.. ən çox da ölüm idi

Son sözü yağış dedi ləçəyimdən süzülüb

Bu torpaq sənlik deyil dön göylərə kəpənək

Nə qədər ki ömrün var üç gün ya da bir saat

Azad yaşa qurd quşa yem olma narın çiçək

Qoşulub küləklərə uçdum həmin gecədən

Bir işıgin başına dolandım ürkək ürkək

Ele bildim həyat var o torpaqdan uzaqda

Heç demə ölməliymiş həm kəpənək, həm çiçək

Kimdə qalsa xatirəm al əlvan xatırlayın

Deyin sarısı vardı qarasının içində

Deyin torpaqdan qaçıb isiqda yanan çiçək

Nələr saxlayıb Nələr yarasının içində

XXİİİ

Yenə qübar etdi ürək

Yaralarım oyum -oyum

Bilmədim ki bu qisməti

Hardan aldım, hara qoyum?!

Nə dərd mənden əl çəkəsi

Yerə düşməz bir tikəsi

Bu ömrüm, bu da ləkəsi

Ruhu geyim, Cismi soyum.

Birdən ücə üçdən heçə

Bitir ömür keçə keçə

Fələk sayır gündüz gecə

İmkan vermir mən də sayım.

Sındı ruhum bu sınaqdan

Kim incidi bu qonaqdan

Mən doymuram yaşamaqdan

Şeytan deyir daha doyum

Gəl pisləmə bu Zamanı

Yaxşı nədi, harda,hanı

Mən Allahın qəribanı

Səndə elə mənim tayım

Bir üzüm qiş, biri bahar

Biri görər, biri baxar

Ney səsindən Nalə çıxar

Həm yasımdı,həm də toyum

Nə kül idim, nə də ocaq

Kim söndürdü ,kim yanacaq?!

Qurda quşa yem olacaq

Qismətimə düsən payım.

İİİ

Nə siqaret keçirər nə içki yoxluğunu

Əllərimi cibimdən çıxarmıram nə vaxtdı

Üşümürəm eləcə vərdiş etmişəm buna

Əlimi unutmuşam... elə bilirəm yoxdu.

Bir qəribə boşluğa yuvarlanıb gedirəm

Nə tutmağa yerim var ,nə də tutmaq həvəsim

Elə bilirəm indi elə lap bu dəqiqə

Bitəcək ömür vaxtım kəsiləcək nəfəsim

Nə bilim.. evdə yoxam, küçələr də ögeydi

Bu şəhəri unutsam səni unudacağam

Heç vaxt qatar keçməyən, heç kimi gözləməyən

Həmin o köhnə kürüş tənha dayanacağam

Qovur Bakı küləyi başımdan xatirəni

Saçlarımı dolayır yenə fikirlərimə

Bu Fələyin saydığı nədisə düz gəlmədi

Sənin dualarına, mənim zikirlərimə

Baxdım əlim üzümdə son çəkdiyim şəklinə

Ayrılığı axtardım, dedim bəlkə bilirdin

Dedim bəlkə bilirdin çıxıb gedəcəyini

Bilə bilə etməzdin, eləməzdin bilirdim

Olsun, qismətdir deyək bu da bir yazı idi

"Kim uduzdu kim uddu" Məmməd Araz demişkən

Mənim də ruh halıma çox da güvənmək olmur

Bakı havası kimi saat saat dəyişkən

Bir musiqi çalınar ürəyimin telində

Səni də qınamıram mənim sonuncu payım

Bu yarımçıq, xəstəhal bu yolüstü taleyin

Bütün saatlarında başladı geri sayım...

İV

Sənə şeir yazacaqdım, sənə mahnı qoşacaqdim

Qayalardan yol salacaq, zirvələri aşacaqdım

İnanmasan sözlərimə ayı şahid tutacaqdım

Yaxsi yaman verdişimi,

Olan olmaz hər işimi

Sən gör deyə ,sən bil deyə

Siləcəkdim, atacaqdım.

Dedin səndən bahar olmaz

Qürub etdim, söndüm axır

Sevgi mənim toxunulmaz sözüm idi,

Mən sözümdən döndüm axır.

Bənzəmirdim heç kimsəyə qanadlarım vardı deyə

Yerdə yuva qurammadım mənə göy də dardı axı

Sən görmədin...xəzan vaxtı

Sənə çiçək bitirirdim...

Zülmətində kor olmuşdun

Qaşa qaça, təngənəfəs Sənə gunəş gətirirdim.

Yolda saldım ümidimi qurda quşa yem elədim

Gülüşümü silib üzdən

yavaş-yavaş, həm də qəsdən

Varlığımı qəm elədim.

Sən bilmədin sakit sakit axan o çay mənimkiydi

Sən bilmədin göy üzündən pəncərənə baxan o ay mənimkiydi.

Elə bildin üc beş günlük təntənəydu istədiyim

Bilmədin ki milyon milyon sərvətlərin arasinda

Bir dənəydi istədiyim.

Bir gözucu qəlbdən görən baxış yetər deməddimi?

Qara-qura taleyimə atacağın

Bir az sarı Bir az yaşıl naxış yetər

Demədimmi?

Mən bilirəm... qanadımın vahiməsi.

Mən bilirəm..bu dev boyda ruhun səsi

Qorxudacaq gec tez səni

Bir dünyalıq dərd edərsən

Sən keçmişi Mən indini

Sən deyərsən şeirində "olmuş idi, varmış idi"

Mən deyərəm... "dur gəl indi"

Və beləcə təzadına qurban gedər məndəki düz

Nə fərqi var dərd dərddi də

Ya on doqquz ya da ki yüz.

Sonra sınar tərəzinin taleyimə düşən yeri

həmişə tez qopur bəxtin sonradan bitişən yeri

Bu qaramtıl qara yanız qisməti al get şeir yaz

Mən də gedim... səhv gəlmişdim

Bağışlaeee bir də olmaz!

bu sözlə hələ bir misra yazılmayıb